De BBC-docu The Agony And The Ecstasy of Phil Spector was afgelopen week te zien bij Het Uur van de Wolf onder de titel Phil Spector spreekt…. De legendarische producer is pas geleden veroordeeld tot 19 jaar cel met 6ft8 Bubba, vanwege de moord op Lana Clarkson. Weet je niet waar ik het over heb? Laat je dan updaten door Zwar.  Ik heb zelden zo gelachen om een uitzending van het wolfuurtje. Krankzinnige karakters, heerlijke soundtrack en fantastische uitspraken van mr. Spector.  Duidelijk een geval van ‘he’s been living in Spector world for a long time now’. De heerlijke nummers van Spector’s hand geven vaak een humoristisch commentaar bij het circus in de rechtszaal. Alles bij mekaar is het te absurd voor woorden. Een verfilming van dit verhaal door David Lynch lijkt me een goed plan. Het viel me op dat de fatale combi Phil Spector en Lana Clarkson erg veel lijkt op het duo Laura Palmer en Killer Bob uit Twin Peaks.  Oordeelt u zelf:

Laura Plamer / Killer Bob = Anna Clarkson / Phil Spector

Jawel, dit was de rechtszaak die we gemist hebben in Twin Peaks! Eindelijk gerechtigheid, alhoewel, je weet maar nooit in wie de boze geest van Bob nu weer is gevaren. Of misschien zweeft hij nog ergens rond, dus dat wordt oppassen met Pinksteren.

Helaas komt deze docu niet bij uitzending gemist, en wordt niet herhaald. Ook niet in de bios, op DVD of in een fatsoenlijke torrent te vinden. Maar je kan hem wel online zien via  Veoh.

Wat is dat toch met mannen in leasebakken die een sport van maken om andere mannen uit te lachen? Ik zie het regelmatig gebeuren, en snap er waarachtig geen drol van. Wat voor oerdrift of anderszins psychologische verklaring kan hieraan ten grondslag liggen? Ik herken die behoefte zelf namelijk helemaal niet, behalve dat ik dan weer moet lachen om mannen die om andere mannen lachen.

Wellicht dat een korte theoretische bespiegeling kan helpen om wat licht te scheppen in de zaak. Het eerste dat me te binnen schiet is een theorie over de relativiteit van geluksbeleving. Deze stelt dat mensen hun welstand niet als een zaak op zich beschouwen, maar dat vooral de vergelijking met mensen om zich heen hun welzijn bepaalt. Vanuit dat oogpunt valt te begrijpen dat iemand z’n gloednieuwe Volvo met trots afzet tegen mijn roestbak, maar ook dat dezelfde Volvo-rijder zich de schlemiel van de buurt waant als zijn buren Mercedes, Audi of Jaguar rijden.

Maar uitlachen, dat ontspruit toch vooral uit competitiviteit, of haantjesgedrag. Ononderdrukte oerdriften, die je mijns inziens niet moet negeren, maar toch zeker wel relativeren! Althans, als de betreffende enig belang hecht aan beschaving. Want wie weet ligt de ander zijn passie wel in traktorrijden over zijn landgoed, wordt diens werk bewonderd door de gehele Neerlandse literaire elite, is het een succesvol ondernemer die zijn voldoening haalt uit het starten van projecten in Roemeense achterstandswijken, of gewoon een tevreden huisvader. Zoveel zaken waar een mens genoegdoening uit kan halen. Het feit dat iemand dat soort zaken bij anderen over het hoofd ziet, doet mij vermoeden dat de betreffende is vergeten voor zichzelf af te vragen waar hij het allemaal voor doet… Een zaak van pure geestelijke armoede.

Dit zijn niet de woorden van een gefrustreerde loser, die zichzelf voor de gek houdt dat hij niet gevoelig is voor mooie dingen. Integendeel, sinds ik van mijn baas een leaseauto mag uitzoeken vind ik dat, na een kort moment van identiteitsconflict, maar al te leuk. En ik herken zelfs de neiging om dit mee te nemen in de manier waarop je tegen anderen aankijkt. Maar in the end…. overeind blijft dat het niet meer is dan speelgoed, en mijn geluksbeleving gelukkig een veel bredere basis kent. Dus ik blijf vriendelijk teruglachen.

Wat te denken geeft…. Bezondig ik me nu niet aan hetzelfde gedrag door morele superioriteit te claimen?

Vanavond weer eens op bezoek geweest bij m’n makers. M’n pa kwam na het culinaire aspergefestijn aanzetten met een televisiefragment dat hem eerder deze week geroerd had. Los van het feit dat ik het dope vond dat hij aan kwam zetten met iets dat hem emotioneel geraakt had is het ook inderdaad een mooi stukje!

Check de uitzending van 27 april, en dan vanaf 10:30 minuten ongeveer. Ze laten een jongen zien die zo’n twee jaar geleden van Sint Maarten naar Nederland is gekomen en een voorliefde heeft voor klassieke muziek. Studerend aan een VMBO school en omgeven door hip hop, reggea en soca liefhebbers, is hij gespeend van elk contact met mensen die zijn voorliefde voor dit genre delen. In dit programma gaan ze op zoek naar mensen met wie hij eindelijk over die voorliefde kan praten en die hem verder op weg willen helpen in zijn zucht naar verdieping. Op een gegeven moment is hij zichtbaar geroerd als iemand een stuk voor hem speelt op de piano. Mooi!

http://www.nederland2.nl/uitzendinggemist/programma/voor-elkaar/3858

Okay… ik heb geen zin om een heel verhaal te typen (lucky you!), maar wilde jullie dit niet onthouden! Een of andere israëliër die youtube filmpjes samplet en er tracks van bouwt. Zeer dope!

En nog maar eentje dan…

Ik denk dat ik wat van m’n triangel sessies upload, misschien kan ie er wat mee…

Jongstleden donderdag reisde ik vanaf Nijmegen Airport af naar Londen voor een bezoek m’n gappie en oud-collega Ard.

Na een royale ontvangst in Ard’s pied-a-terre in het mondaine, ietwat stijve en bol van classic cars staande Chelsea ontspon zich een lang weekend vol van inspiratie en jolijt.

Meer dan de moeite van het vermelden waard waren onder (Meer…)

hobnoxaudiotoolOm u maar toch vooral ook mezelf een rockend weekend te bezorgen, hier een post over één van mijn favoriete bookmarks:

Met de hobnox audiotool (klik!) kun je nu in één browser een volledige studio op je scherm toveren. Dus, VORT, ga nu gauw spelen met je favoriete synthesizers, drumcomputers en effectapparaten! Enneh, maak gaandeweg ook even een opname, en post ‘m in de reacties op dit bericht!

(Meer…)

Graag deel ik met u het genoegen dat ik, D@@n, Merijn en mijn skatje woensdagavond getuigen zullen gaan zijn van een live optreden van Omar (en Jonas) in Watt Rotterdam (voorheen Nighttown). Erg benieuwd om de koning van de Neo-Soul aan het werk te zien!

Hier alvast een voorproefje:

Zet de vocals en samples van je versgeproduceerde track online, en roep een remixcontest uit. Harstikke leuk en democratisch, hoewel je als toehoorder niet online je mening kunt geven. Resultaat: 363 remixen van Jazzanova’s I can see. Genoeg luistervoor voor dit weekend dus, ik laat me in ieder geval graag verrassen…

Voor hen die het niet kennen, hier de originele clip:

Het was eigenlijk de bedoeling om saampjes te schrijven over bezieling. Maar wat doe je als het pogen tot schrijven van journalistieke stukken je bezielt. Of je een fetish hebt voor die juiste lay-out? Juist, dan jaag je collega-bloggers op de kast!

Dusseh, zal het niet meer doen. Geen interventies meer op vorm, en lekker verder met intuïtieve schrijverij. En wellicht ooit een ander blogje waarin ik voor mezelf andersoortige eieren kan leggen. Let’s go!

Volgende Pagina »