TV shizzles

Vanavond weer eens op bezoek geweest bij m’n makers. M’n pa kwam na het culinaire aspergefestijn aanzetten met een televisiefragment dat hem eerder deze week geroerd had. Los van het feit dat ik het dope vond dat hij aan kwam zetten met iets dat hem emotioneel geraakt had is het ook inderdaad een mooi stukje!

Check de uitzending van 27 april, en dan vanaf 10:30 minuten ongeveer. Ze laten een jongen zien die zo’n twee jaar geleden van Sint Maarten naar Nederland is gekomen en een voorliefde heeft voor klassieke muziek. Studerend aan een VMBO school en omgeven door hip hop, reggea en soca liefhebbers, is hij gespeend van elk contact met mensen die zijn voorliefde voor dit genre delen. In dit programma gaan ze op zoek naar mensen met wie hij eindelijk over die voorliefde kan praten en die hem verder op weg willen helpen in zijn zucht naar verdieping. Op een gegeven moment is hij zichtbaar geroerd als iemand een stuk voor hem speelt op de piano. Mooi!

http://www.nederland2.nl/uitzendinggemist/programma/voor-elkaar/3858

 

Samplement

Okay… ik heb geen zin om een heel verhaal te typen (lucky you!), maar wilde jullie dit niet onthouden! Een of andere israëliër die youtube filmpjes samplet en er tracks van bouwt. Zeer dope!

En nog maar eentje dan…

Ik denk dat ik wat van m’n triangel sessies upload, misschien kan ie er wat mee…

 

Voor de Twitter fanatici

 

Detroit WHUT?!

Ik ben lid geworden van iets. Ik word niet snel lid van iets, want meestal wil ik (zogenaamd) nergens bij horen. Wanneer ik er bewust over nadenk tenminste. En wanneer ik wel ergens bij wil horen, weet ik weer niet zo goed wáár ik bij wil horen. Ik ben namelijke een geboren aartstwijfelaar. Met uitzondering van de keus voor mijn liefje – welke op basis van een alles overstijgende, universele logica een onvermijdbare was- twijfel ik over zo’n beetje alles, en zodoende weet ik zelden wat nou echt waar is, of vind ik zo’n beetje alles echt waar. Daarom zit minister-president worden er voor mij voorlopig niet meer in, want naast het feit dat ik liever niet meer dan 32 uur per week zou willen werken, zou ik nooit een partijprogramma kunnen onderschrijven. Daarbij moet je tegenwoordig bijna overal een diploma voor hebben. Maar goed… nu ben ik toch echt lid geworden van iets.

 

Inner City LIVE

Terwijl mijn twee bloggenootjes vandaag ongetwijfeld weer hard aan het werk waren, stuitte ik tijdens één van mijn, op vrij dagen zo geliefde, youtube bumrushes op een track van een dame aan wiens redelijk succesvolle jaren ‘90 hitje Friendly Pressure (die mag je zelf youtuben!) ik mooie herinneringen koester. Haar naam is Jhelisa Anderson.

 

Hemelse Lofzang op de Sterfelijkheid

“Als das Kind Kind war,
wußte es nicht, daß es Kind war,
alles war ihm beseelt,
und alle Seelen waren eins.”

Er zijn van die films, waarvan je weet dat ze bestaan, zelfs dat je ze waarschijnlijk zult waarderen, maar die je om wat voor reden dan ook, tot op heden nog niet aan je hongerige dvd spelertje gevoerd hebt. Gelukkig bestaat er zoiets als verjaardagskadootjes! Zo kreeg ik dus dit prachtige kunstukje, gemaakt door vermaard duits cineast Wim Wenders, op een presenteerblaadje aangereikt door een van mijn beste vriendjes. Op 26 november overigens, onthoud die datum.